سی و یک سالگی انقلاب

سی و یک سال از سالروز انقلاب میگذرد. سی و یک سال پیش در چنین روزهایی مردم ایران برای بدست اوردن استقلال و ازادی و برابری بپا خواستند .
اما امروز پس از سی و یک سال فرزندان ان انقلاب و حتی خود ان انقلابیون تنها برای اندکی ازادی در زندانها شکنجه میشوند یا در خیابان ها کشته می شوند .
سی یک سال پیش و در حالی که کشور پتانسیل بالایی برای رسیدن به یک جامعه ی دمکراتیک را داشت ،افراطیون با انجام اعدامهای دسته جمعی ، ایجاد فضای یکسویه و سرکوب گروههای اپوزوسیون ، انقلاب مردمی ایران را بدل به یک دیکتاتوری ساختند، ایران را 70سال به عقب وپیش از دوران مشروطه بردند و نتیجه ی ان فضای کنونی کشور است .
امروز و پس از سی و یک سال بار دیگر فضای جامعه ی ما ملتهب و دست خوش بازی های سیاسی شده ، حقیقت اینست که ما پس از سی سال نه به ازادی و نه به استقلال نه به جمهوری ونه حتی به اسلام رسیده ایم .
جامعه ی کنونی ما توان مجدد برای یک انقلاب را ندارد اما اصلاح قانون اساسی و بهره گیری از تجربه ی این سی سال راه را برای رسیدن به یک فضای ازاد و دمکراتیک خواهد داشت و این تنها با بالا رفتن سطح اگاهی و سواد جمعی جامعه و ایجاد فضای باز گفتگو و انتقاد امکان پذیر است .
ایدون باد .

استعمار داخلی

قاره ی افریقا و کشور های امریکای لاتین ، زمانی تحت سلطه و استعمار کشورهای بزرگ جهان بودند در نتیجه با وجود دارا بودن ذخایر عظیم طبیعی ، مردمی اسیر فقر و تهیدستی داشت .
امروز بزرگترین دغدغه ی کشور ما (کشوری که دارای زمین های حاصل خیز و منابع سرشار نفت و گاز است ) افزایش سرسام اور نرخ تورم ، گسترش بیکاری وافزایش جمعیت فقیر جامعه است . در هر گوشه ی کشور تظاهراتها و اعتصابات کارگران در اعتراض به ندادن حقوق کارگران در حال انجام است . و این نتیجه ی یک استعمار داخلی است .
به راستی که چه زیبا گفتند ، رسول اکرم (ص) که فرمود هر جا مردمی فقیر باشند قطعا حاکمانی ستمگر بر انان حکومت میکنند .

ستاره ای در اسمان شهر نیست !

اسمون شب کویر از زیبا ترین پدیده های افرینشه . شب کویر جایه که احساس میکنی هم قد ستاره ها شدی به اسمون رسیدی و ازادی . ولی حیف ، تو اسمون ابری شهر من مدتهاست که ستاره ها با تن سوخته روی خاک افتادن . این جا از ازادی اثری نیست .
هنگام می و فصل گل گشت چمن شد
دربار بهاری تهی از زاغ و زغن شد
از ابر کرم خطه ی ری رشگ ختن شد
دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد
چه بد رفتاری ای چرخ چه بد پنداری ای چرخ سر کین داری ای چرخ نه دین داری نه ائین داری ای چرخ
از خون جوانان وطن لاله دمیده
در ماتم سرو قدشان سرو خمیده
در سایه ی گل بلبل از این غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده
چه بد رفتاری ای چرخ چه بد پنداری ای چرخ سر کین داری ای چرخ نه دین داری نه ائین داری ای چرخ
خوابند وکیلان و خرابند وزیران
بردند به یغما همه سیم و زر ایران
ما را نگذارند به یک خانه ی ویران
یا رب بستان داد فقیران ز امیران
چه بد رفتاری ای چرخ چه بد پنداری ای چرخ سر کین داری ای چرخ نه دین داری نه ائین داری ای چرخ
از اشک همه روی زمین زیرو زبر کن
مشتی گرت از خاک وطن هست به سر کن
غیرت کن اندیشه ی ایام بتر کن
اندر جلوی تیر عدو سینه سپر کن
چه بد رفتاری ای چرخ چه بد پنداری ای چرخ سر کین داری ای چرخ نه دین داری نه ائین داری ای چرخ
از دست عدو ناله من از سر درد است
اندیشه هر انکس کند که از مرگ نه مرد است
جان بازی عشاق نه چون بازی نرد است
مردی اگرت هست کنون وقت نبر است
عارف قزوینی
بهمن شهر خونه . شهر ایستادگی . 22بهمن ایستاده ایم .

ندا جان تولدت مبارک!

خواهرکم ندا
از روزی که تو رفتی روزها می گذرد . اسمان هنوز هم گرفته است . و هنوز هم خورشید طلوع نکرده غروب میکند .
خواهرم ندا ، تو رفتی و در انجایی که میدانم اسمانش ابی ست ، جای گرفتی و ندیدی که چگونه سهم برادران و خواهرانمان شکنجه و تجاوز شد . تو رفتی وضجه های غریبانه ی مادر سهراب را ندیدی . وندیدی که ، اشکان ، سهراب ، ترانه و... چگونه مظلومانه همچون تو پر کشیدند .
ندای من ، شرورانی که چشمان بیدارت را به خون نشاندند ، دهان محسن را نیز خرد کردند .
ندا جانم ، نامردمانی که فریادت را به گلوله بستند وسینه ات را دریدند ، عاشورایمان را خونین، چون عاشورای حسین (ع) ساختند .
ندایم ، شاید حق با تو بود که بانگاه اخرت فریاد زدی : ((یا مرگ یا وطنم ))
نداجان ، تو اینها را نمی دانی ولی تو نیز دانسته بودی که سرانجام بهار خواهد امد .
و من هنوزهم دوستت دارم .

حقیقت یک ترس

حقیقت مسلمی که پس از روز 16اذر ثابت شد ،همانا ترس کودتاگران فرصت طلب از رشد فکر در جامعه ی ایران است .
اقتدارگرایان با سرکوب دانشجویان ازاده ی ایرانی و ایجاد فظای رعب و وحشت و محکومت های شدید برای دانشجویان معترض از جمله مجید توکلی تنها اهمیت این بخش از جامعه را به اثبات رساندند .
اما عملی که علیه مجید توکلی صورت گرفت و همچنین محکومیت وی به پنج سال زندان ، تنها توهین به جایگاه دانشجو یان نبود بلکه پوشاندن چادر برسر وی توهین به تمام زنان بود ، حال انکه خود اقتدارگرایان با حجاب را برای زن ارزش توصیف کرده و با اعمال حجاب اجباری عملا حقوق اولیه ی انسانی انها را پایمال می کنند.
اما نکته ی مهم اینست که همان گونه که فریاد دیروزمان این بود که : we are all Neda امروز نیز فریاد ما اینست:
I am majid too .

...

گیرم که در کمین پرنده ای بنشسته به بام پرواز را علامت ممنوع میزنید
با جوجه های نشسته در اشیان چه میکنید
گیرم که باد هرزه ی شبگرد با های هوی و نعره ی مستانه در گذر باشد
با صبح روشنن پر ترانه چه میکنید
گیرم که میزنید گیرم که میکشید گیرم که میبرید
با رویش نا گذیر جوانه چه میکنید
سلام . بعد از سه هفته استراحت اومدم با یه فیلتر تازه .
انشا الله ادرس بعدی : Pezhvakesabz2.blogspot.com

اسلام در خطر بدعتها

دویست سال پیش ، قبل از انقلاب صنعتی ، اروپا تحت نفوذ کلیسا و زندگی مردم اروپا تحت سلطه ی پاپ و سردمداران کلیسا بود که با نام خدا و دین حکمرانی میکردند و زندگی مردم اروپا را به بازی میگرفتند .
قطعا دین و احساسات دینی انسانها را نمی توان از انها جدا کرد ، چراکه وابستگی مردم به دین مانند وابستگی یک کودک به سینه ی مادرش است و سوئ استفاده از این احساس زیبا ، حیوانی ترین عمل ممکن است.
نقش روحانیون وابسته به دربار در عقب راندن انقلاب مشروطه و کودتای ننگین 28مرداد غیر قابل کتمان است .
سی سال پیش و پس از انقلاب اسلامی ایت الله کاظم شریعتمداری به دلیل انتقاد از شیوه ی کشور داری ان دوران از مرجعیت خلع شدند و این بدعت تاثیر پذیری دین از سیاست از ان زمان گذاشته شد . ولی تنها ایت الله شریعتمداری قربانی این بدعت باطل نشدند . پس از ایشان ، ایت الله منتظری و بعد از ایت الله منتظری ایت الله یوسف صانعی نیز قربانی این بدعت شدند .
ایت الله یوسف صانعی از مراجع برتر وعالی رتبه ی جهان تشیع هستند که پس از انتخابات به علت حمایت از اصلاح طلبان و جنبش مردمی راه سبز ، از جانب اقتدارگرایان مورد ازار و اذیت قرار گرفتند و تهدید نیز شدند . اما خلع ایشان از مرجعیت ان هم به تصمیم کسی که خود مرجع نیست و تنها از جانب دولت بر نهادی که از اغاز و پیش از این به عنوان یک سازمان مردم نهاد مطرح بوده ، بزرگترین نوع دخالت در امور دینی بوده است .
گرچه این بدعت از جانب مردم پذیرفته نبوده و نیست اما سوال اینجاست که اینگونه رفتار های لطمه زننده به اسلام تا کجا ادامه خواهد یافت ؟